Makbet
William Shakespeare

reżyseria: Andrzej Wajda
przekład: Antoni Libera
scenografia: Krystyna Zachwatowicz
muzyka: Stanisław Radwan
choreografia: Jacek Tomasik

obsada:
Duncan - Jakub Przebindowski / Krzysztof Zawadzki
Malcolm - Rafał Fudalej (PWST)
Makbet - Krzysztof Globisz
Banquo - Jacek Romanowski/ Ryszard Łukowski
Macduff - Roman Gancarczyk
Lenox - Juliusz Chrząstowski
Rosse - Andrzej Hudziak
Angus - Aleksander Fabisiak
Seyton, Morderca I - Zbigniew Ruciński
Morderca II, żołnierz I - Błażej Peszek
Lekarz szkocki - Leszek Piskorz
Odźwierny - Mieczysław Grąbka
Lady Makbet - Iwona Bielska
Lady Macduff - Katarzyna Gniewkowska
Syn Lady Macduff - ***
Dama dworu - Aldona Grochal
Wiedźmy - Ewa Kolasińska, Beata Paluch, Katarzyna Warnke
Sługa Makbeta - Andrzej Kozak
Siward - Juliusz Chrząstowski
Donalbain - ***
Fleance - ***

premiera: 26 listopada 2004, Duża Scena.
czas trwania przedstawienia: 2 godz. 30 min, 1 przerwa.

Wielkie dramaty Szekspira, podobnie jak powieści Dostojewskiego, są od lat dla Andrzeja Wajdy wyzwaniem - fascynują, niepokoją, prowokują do wciąż nowych odczytań. Tak było z Hamletem, do którego powracał czterokrotnie, badając "wiecznie nierozwikłaną tajemnicę" bohatera i dramatu. Wielokrotnie też mierzył się z powieściami Dostojewskiego, wydobywając z nich gorączkowy rytm zdarzeń, skrajność ludzkich doświadczeń, opętanie i przerażenie złem, grozę ideologii usprawiedliwiających zbrodnię, bolesną drogę bohaterów ku moralnej samoświadomości. Nic dziwnego, że od lat fascynował go także Makbet. Po raz pierwszy ten temat pojawił się w Powiatowej lady Makbet zrealizowanej w 1962 roku na podstawie opowiadania Mikołaja Leskowa. Film, choć osadzony w realiach XIX-wiecznej Rosji, zawierał - jak pisał londyński recenzent - "odczucie ponadczasowości, które towarzyszy tragedii". W 1969 roku powstał Makbet w Teatrze Telewizji (z Tadeuszem Łomnickim i Magdaleną Zawadzką w rolach głównych). Andrzej Wajda od lat myślał o powrocie do tego tematu i odczytaniu dramatu Szekspira w perspektywie Zbrodni i kary Dostojewskiego, która w jego inscenizacji była wnikliwym studium rodzącej się odpowiedzialności za zbrodnię i wiwisekcją udręczonej ludzkiej duszy: "Makbeta jako sztukę o władzy już wielokrotnie widzieliśmy. Ja mam nadzieję, że uda mi się z aktorami wydobyć temat zbrodni i kary - w tym tajemnica tej sztuki, jej siła i piękno". Andrzej Wajda w pracy nad Makbetem spotyka się ponownie z Krystyną Zachwatowicz i Stanisławem Radwanem, współtwórcami wielu jego wybitnych przedstawień.